สนใจ ทัวร์ต่างประเทศ เชิญได้ที่ etravelway

ไม่มีเพียงมนตราที่ ลังกาวี (กรุงเทพธุรกิจ)
โดย : ชัยณรงค์ กิตินารถอินทราณี

คำ สาปมะห์ซูรี เครื่องหมายการค้า ที่ทำให้ลังกาวีกลายเป็นที่จดจำของนักท่องเที่ยว แต่ที่จริง เกาะแห่งนี้ยังมีนิยายปรัมปราอีกเป็นกระบุง

ว่ากันว่าประวัติศาสตร์เบื้องต้น ที่มนุษย์เราบันทึกฝากต่อกันมา ตั้งแต่ก่อนจะทำความรู้จักกับตัวอักษรก็คือ เรื่องเล่า  แต่ละสภาพการณ์แปรเปลี่ยนเป็นเรื่องราวร้อยพัน ที่สร้างความอัศจรรย์ใจให้แก่คนรุ่นหลังไม่รู้จบ ยิ่งเมื่อตำนานเกิดขึ้นมาพร้อมกับความศักดิ์สิทธิ์

เหมือนกับโศกนาฏกรรม “ต้องคำสาป” ของ พระนางเลือดขาวที่เล่าขานสืบมายาวนานถึง 7 ชั่วอายุคน น้ำหนักความเชื่อของชาวลังกาวีจึง อยู่ที่ 100 เปอร์เซ็นต์ อย่างหมดข้อกังขา ภาพหยดเลือดสีขาวที่ค่อยๆ หลั่งรินจากร่างของหญิงสาวผู้ถูกป้ายสีมักปรากฏอยู่ด้วยแทบทุกครั้งเมื่อพูด ถึง “ลังกาวี” หมู่เกาะฟากตะวันตกเฉียงเหนือแห่งคาบสมุทรมาเลเซีย

อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน พอบวกลบกับคลื่นลมบนดาดฟ้าเรือเฟอร์รี่ที่กำลังแล่นผ่านเกาะตะรุเตาเข้าสู่ น่านน้ำสากล นอกจากจะทำให้จังหวะหัวใจเต้นถี่ผิดปกติแล้ว ยังทำให้ใครบางคนออกอาการ “เมา” เล็กน้อย ฟ้าที่เคยใสเปลี่ยนสีให้เสียวใจเล่นอย่างนี้ ก็ยิ่งสร้างความกังวลให้แก่ผู้มาเยือนครั้งแรกเป็นธรรมดา กว่าจะปรับตัวให้เข้ากับจังหวะท้องเรือกระแทกผิวน้ำตลอด หนึ่งชั่วโมงของการเดินทางจากท่าเรือตำมะลัง จ.สตูล เราก็เดินทางมาถึงท่าเทียบเรือกัวห์บนเกาะลังกาวีเสียแล้ว

เยือน… หมู่เกาะแห่งตำนาน

เกาะลังกาวี หรือ ไทรบุรี ปัจจุบันอยู่ในรัฐเกดะห์ ของมาเลเซีย นับเป็นเกาะพี่เกาะน้องกับเกาะตะรุเตาของไทย เพราะอยู่ห่างกันประมาณ 8 กิโลเมตรเท่านั้น ชาวไทยที่อยู่แถบนี้และชาวลังกาวีจึง เกี่ยวดองเป็นเครือญาติกัน ไม่ต่างจากแนวชายแดนฟากอื่น วัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิตแทบไม่ต้องปรับอะไรมากนอกจากเข็มสั้นเข็มยาวที่อยู่บนหน้าปัด นาฬิกา เพราะไทยจะช้ากว่ามาเลย์ 1 ชั่วโมง

หลังขึ้นจาก ท่าเรือกัวห์ สิ่งแรกที่จะสังเกตเห็นได้ขณะลากกระเป๋าผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองก็คือ นกอินทรียักษ์ที่อยู่ตรง จัตุรัสนกอินทรี หรือ ดาตารันลัง (Dataran Lang) สัญลักษณ์ของลังกาวีที่ตั้งอยู่ริมทะเลคอยต้อนรับผู้มาเยือน ตาม ตำนานเล่าว่า “ลังกาวี” มาจากนกอินทรี หรือ “เฮอลัง” ในภาษามาเลย์ ส่วนคำว่า “กาวี” หมายถึง สีน้ำตาลแกมแดง ดังนั้น ลังกาวี จึงหมายถึง นกอินทรีสีน้ำตาลแกมแดง นั่นเอง

หากสังเกตให้ดีที่ตัวรูปปั้นเราจะพบว่า นกตัวนี้หันหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ สู่นครเมกกะ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ศูนย์กลางของศาสนาอิสลาม ในขณะที่นกอินทรีของดินแดนมุสลิมอื่นๆ จะหันหน้าไปทางทิศตะวันออก เพื่อบ่งบอกถึงความเจริญรุ่งเรืองของพื้นที่นั้นๆ

ตลอดเวลาที่ผ่านมา “คำสาปมะห์ซูรี” ถือเป็นเครื่องหมายการค้าสำคัญที่ทำให้ ลังกาวี กลายเป็นที่จดจำของนักท่องเที่ยว (โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวไทย) เมื่อพูดถึงที่นี่คำสาปของพระนางก็จะปรากฏขึ้นเคียงคู่เสมอ

แต่ใครจะรู้ อันที่จริงเกาะนกอินทรีแห่งนี้ยังอุดมไปด้วยนิยายปรัมปราที่เล่าลือสืบต่อ กันมาแต่โบราณอีกเป็นกระบุง เรื่องของนกยักษ์ นักรบผู้กล้าหาญ นางฟ้า รวมถึงการสู้รบ และความรักที่น่าประทับใจ ชนิดฟังกัน 3 วัน 3 คืนไม่จบ

จากข้อมูลของ ประวิทย์ เยี่ยมสิริวุฒิ มัคคุเทศก์ประจำทริปทำให้เรารู้ว่า ปัจจุบัน ลังกาวีประกอบ ไปด้วยหมู่เกาะ 99 เกาะจากเดิม 104 เกาะ เพราะบางเกาะถูกน้ำท่วมจมหายไป มีพื้นที่ 470 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 50,000 เอเคอร์ ที่นี่มีภูเขาสำคัญอยู่ 3 ลูกทอดตัวไปทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคือ กูนุง มะจิงจัง, กูนุง ซาบา และกูนุง ลายา

ภูเขาทั้งสามมีตำนานเล่าถึงยักษ์สองตนที่อาศัยอยู่บนเกาะ คือ ยักษ์ลายา และยักษ์มะจิงจัง วันหนึ่งยักษ์สองตนนี้เกิดทะเลาะกันขึ้นมา จนทำให้หม้อน้ำแกงของชาวบ้านหก จึงกลายเป็นที่มาของ เมืองกัวห์ (Kuah - ภาษามลายูแปลว่า น้ำแกง) ในปัจจุบัน เมื่อชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนจึงพากันไปบอกเทวดา เมื่อเทวดารู้เรื่องก็โกรธ สาปให้ยักษ์ทั้งสองกลายเป็นภูเขาลายาและภูเขามะจิงจัง โดยเนรมิตให้มีภูเขาซาบา (ในภาษามลายูแปลว่า ห้าม) คั่นตรงกลางเพื่อไม่ให้ยักษ์ทั้งสองเห็นกัน ในเวลาต่อมา ยักษ์มะจิงจังเกิดสำนึกผิดอยากกลับมาเป็นยักษ์เหมือนเดิมแต่ไม่ได้รับอนุญาต ก็เสียใจร้องไห้ออกมาเป็น น้ำตกเตอลาก้า ตูโจ๊ะ หรือ น้ำตกเจ็ดบ่อ ที่สายน้ำไหลตกลงมานั้นต้องผ่านสระน้ำธรรมชาติ 7 แห่งในผืนป่า และยังมีบางตำนานเล่าว่า ที่น้ำตกแห่งนี้ในอดีตเหล่านางฟ้าเคยมาเล่นน้ำอยู่เป็นประจำด้วย

หลังเรื่องเล่าบนแผ่นดินใหญ่ ห่างออกไปจากลังกาวี 15 นาทีด้วยสปีดโบ๊ท ก็จะพบ เกาะดายังบุนติง หรือเกาะนางรำผู้มีความสวยงาม ที่มีตำนาน “ขึ้นชื่อ” ไม่แพ้กัน เกาะนางรำนี้มีเรื่องเล่าอยู่ว่า มีนางรำคนหนึ่งในราชวังมีความสัมพันธ์กับพระราชา สมัยนั้นชาวบ้านกับพระราชาไม่สามารถจะอยู่ด้วยกันได้ ขณะที่เธอตั้งครรภ์อยู่ได้ถูกขับไล่มาบนเกาะนี้ เธอจึงเสียใจคิดฆ่าตัวตายโดยอธิษฐานไว้ว่า หากใครไม่มีลูกถ้ามาที่นี่ตักน้ำดื่ม กลับไปแล้วจะสมหวัง จากนั้นก็จบชีวิตตัวเองลงที่ก้นสระ บริเวณนั้นจึงกลายเป็นวังน้ำจืดที่รายรอบไปด้วยน้ำเค็ม มีอาณาเขตประมาณ 2 เมตร ซึ่งยังคงมีอยู่ถึงทุกวันนี้

ตำนานอันหลากหลายเหล่านี้ถือเป็นเครื่องยืนยันได้เป็นอย่างดีว่า แม้จะต่างภาษา แต่แนวคิด คติความเชื่อตามแบบฉบับของผู้คนแห่งดินแดนอุษาคเนย์ ไม่ได้คัดแยกความเป็นคนถิ่นเดียวกันออกไปได้เลยสักนิด

“มนต์เขมรเป็นยังไง ที่นี่ก็เป็นอย่างนั้นล่ะครับ” ไกด์หนุ่มเปรียบเปรย

เยี่ยม… พิพิธภัณฑ์นายกฯ

หลังจากโดน “มนต์มะห์ซูรี” เชื้อเชิญให้มาเยือนถึงลังกาวีถ้า จะให้เอาแต่รื้อค้นตำนาน นั่งควานคำตอบให้กับความสงสัยต่างๆ นานาเกี่ยวกับตัวพระนางเองก็คงใช่ที่ เพราะมีหลายเสียงคอย “การันตี” ถึงความเป็นเมืองท่องเที่ยวแบบครบวงจรของลังกาวีที่ “มีดี” อยู่ไม่น้อย

การท่องเที่ยวในลังกาวีนั้น หากเป็นนักท่องเที่ยว (รวมทั้งคนไทย) ส่วนใหญ่จะมีอยู่คร่าวๆ 2 แบบ คือ เที่ยวเมือง และเที่ยวเกาะ โดยทางการมาเลเซียมีการจัดการแหล่งท่องเที่ยวและกิจกรรมให้กระจายอยู่โดยรอบ เกาะ เพื่อให้นักท่องเที่ยวได้ใช้เวลาให้นานที่สุด คนท้องถิ่นก็ไม่ต้องย้ายไปกระจุกตัวรวมกัน  ซึ่งถือเป็นกุศโลบายที่มีประสิทธิภาพอย่างหนึ่งของ ดร.มหาธีร์  โมฮัมหมัด อดีตนายกรัฐมนตรี ที่ต้องการยกระดับลังกาวีให้เป็นเมืองท่องเที่ยวระดับโลกอย่างแท้จริง

ประวิทย์ แนะนำว่า ถ้าต้องการเที่ยวให้สนุก คุ้มค่า และมีประสิทธิภาพ (!!?) ควรสำรวจรสนิยมการท่องเที่ยวของตัวเองให้เรียบร้อยเสียก่อน เพราะจะได้จัดโปรแกรมเดินทางได้ตรงใจที่สุด แต่ในกรณีมากับ “ทัวร์ยกแก๊ง” คงต้องเว้นช่องไฟไว้ในฐานที่เข้าใจ

แลนด์มาร์คของการ “เที่ยวเมือง” จะมีอยู่ 4 จุดใหญ่ คือ พิพิธภัณฑ์นายกฯ มหาธีร์ โลกใต้ทะเล กระเช้าลอยฟ้า และบ้านพระนางมะห์ซูรี ส่วน เที่ยวเกาะนั้นจะเป็นลักษณะการนั่งเรือสปีดโบ๊ทไปเที่ยวตามเกาะเล็กเกาะ น้อยต่างๆ มีวังน้ำจืดที่เกาะดายังบุงติง และการโชว์ให้อาหารปลาฉลามที่เกาะโกลาปายัก เป็นตัวชูโรง มีเวลาเที่ยวมาตรฐานอยู่ที่ 2 วัน 1 คืน หรือแล้วแต่ความสะดวกของแต่ละคน

“คนไทยส่วนใหญ่ที่มาเที่ยวจะมีโปรแกรมการชอปปิงพ่วงตลอดครับ เพราะที่นี่จะปลอดภาษีกันทั้งเกาะ บางกรุ๊ปครึ่งชั่วโมงก็ยังแวะเลย” เขากระซิบถึง “ธรรมชาติ” ของกรุ๊ปทัวร์ไทยที่มักบรรจุ ตลาดกัวห์ ลงในโปรแกรมหลักของทริปเสมอ จริงอย่างที่เขาว่า เพราะคนไทยรักการชอปปิงไม่แพ้ชาติใดในโลกอยู่แล้ว

ข้อแนะนำสำหรับคนเวลาน้อยจึงอยู่ที่โปรแกรมซิตี้ทัวร์ เริ่มต้นที่ แกลลอรี เปอร์ดานา หรือ พิพิธภัณฑ์นายก อยู่ห่างจากตัวเมืองกัวห์ประมาณ 10 กิโลเมตร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมของขวัญของกำนัลและรางวัลต่างๆ อาทิเช่น เครื่องแก้วเจียระไน หนังสัตว์ เครื่องเซรามิค เครื่องดนตรี ศิลปะอิสลาม เครื่องสลัก ผ้า อาวุธ รถยนต์ จำนวนมากกว่า 2,500 ชนิด ที่ ดร.มหาธีร์ ได้รับมาสมัยยังดำรงตำแหน่งนายกฯ มาเลเซีย จัดแสดงไว้ในอาคาร 2 ชั้น 3 คูหาเชื่อมต่อกัน โดยเปิดให้เข้าชม 10.00-17.00 น.ทุกวัน คิดค่าเข้าชม ผู้ใหญ่ 3 ริงกิต เด็ก 1 ริงกิต (ต้องเสียค่าถ่ายรูป ภาพนิ่ง 2 ริงกิต วีดิโอ 5 ริงกิต)

ไฮไลท์ของพิพิธภัณฑ์นอกจากจะอยู่ที่ข้าวของเครื่องใช้ที่จัดเป็น นิทรรศการหมุนเวียนเปลี่ยนทุกอาทิตย์แล้ว ยังมี “ทีเด็ด” อยู่ที่รูปแบบสถาปัตยกรรมหลังคาอาคารเป็นลักษณะโดมที่ถอดแบบอียิปต์สไตล์ มาสร้างอย่างหมดจด ที่สำคัญยังเป็นงานแกะมือทั้งหมด โดยเฉพาะที่โดมอาคารหลังแรกถึงกับมีคำเปรียบเปรยไว้ว่า หากใครจินตนาการถึงความสวยงามบนสรวงสวรรค์ไม่ออก ให้มาที่นี่แล้วจะได้เห็น

“ว่ากันว่าถ้าใครได้มานอนแหงนหน้าขึ้นมอง แล้วมีหนี้สินท่วมหัว หนี้สินจะหายไปหมดเลยครับ” มัคคุเทศก์คนเดิมเผย “ทริค”

ไม่ทันขาดคำ ที่ยืนๆ กันอยู่เต็มพรมก็พากันนอนราบอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

“แต่ว่ามีข้อแม้นะครับว่า หลังจากที่ตื่นขึ้นมาหนี้สินจะกลับมาเหมือนเดิม แถมจะเพิ่มเป็น 2 เท่า”

ไม่ทันขาดคำ… พากันลุกขึ้นแทบไม่ทันเหมือนกัน (ฮา)

ยล…โฉมมะห์ซูรี

หอมปากหอมคอจากพิพิธภัณฑ์นายกฯ ใช้เวลาไม่เกิน 20 นาทีก็มาถึงแลนด์มาร์คแหล่งที่ 2 ลังกาวี เคเบิลคาร์ (Langkawi Cable Car) ที่ขึ้นชื่อว่าสูงที่สุดและสวยที่สุด ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะ โดยสถานีเคเบิลคาร์ จะอยู่ในส่วน โอเรียนทัล วิลเลจ เคเบิลคาร์ (Oriental Village Cable Car) ขึ้นสู่ยอดเขา โดยจะต้องต่อกระเช้า 2 ช่วงเพื่อขึ้นถึงจุดสูงสุด จำกัดจำนวนกระเช้าละไม่เกิน 6 คน ว่ากันว่า ถ้าสภาพอากาศดีๆ อาจจะมองเห็นไปได้ถึงหมู่เกาะอาดังราวี และทิวทัศน์ของเกาะลังกาวีทั้งหมด

ถึงโชคจะไม่เข้าข้าง ฟ้าติดหมอกเสียเป็นส่วนใหญ่ แต่ความสูงกว่า 710 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลก็เผยความเขียวชอุ่ม และน้ำตาของยักษ์ในตำนานตามแนวเทือกเขามะจิงจัง รวมทั้งความ “เสียว” ระดับทำให้หัวใจหวิวได้เมื่อกระเช้าลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ

ขณะที่ อควาเรียม ของลังกาวี (Under water world) ที่ชายหาดปันได เซอนัง นั้น ก็สร้างความตื่นตาตื่นใจไม่แพ้กัน กับสิ่งมีชีวิตใต้น้ำที่มีมากกว่า 5,000 ชนิด แสดงไว้ในถังกระจกกว่า 100 ถังเรียงรายกันอยู่ตลอดความยาว 15 เมตรของอุโมงค์

สำหรับโปรแกรมปิดท้ายที่แหล่งท่องเที่ยวระดับ “แม่เหล็ก” อย่าง บ้านพระนางมะห์ซูรี เป็นที่รู้กันดีว่า หากใครมาลังกาวีแล้ว ไม่ได้มาเคารพหลุมฝังศพพระนางเลือดขาวก็เท่ากับยังมาไม่ถึง ที่ นี่นอกจากจะมีสุสานของพระนางมะห์ซูรี ใต้ต้นนุ่น 100 ปี ที่เชื่อกันว่าเป็นพ่อแม่ของพระนางกลับมาเกิดแล้ว บริเวณหลังบ้านยังมีบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ของพระนาง ให้นักท่องเที่ยวได้มาตักเอากลับไปเพื่อความเป็นสิริมงคลอีกด้วย

“…ถ้าอยากรู้ตอนจบของเรื่องว่าประไหมสุหรีตายยังไง ลูกหลานไปอยู่ไหน คงต้องกลับมาเที่ยวอีกโอกาสหน้านะครับ” ประวิทย์ทิ้งทวนเรื่องราวของพระนางเลือดขาวให้เป็นน้ำจิ้มก่อนถึงท่าเรือ

ภาพความวุ่นวายของผู้คน และพาหนะ แสดงให้เห็น “ความแข็งแรง” ของลังกาวีที่ไม่เคยสร่างซาจากใจนักท่องเที่ยวเลย ในทางกลับกัน ยิ่งลังกาวีเจริญก้าวหน้ามากขึ้นเท่าไร คำสาปของวันมะห์ซูรีก็ดูจะศักดิ์สิทธิ์ขึ้นเท่านั้น

แม้จะมีบางความเห็นวิเคราะห์ถึงการเติบโตของเกาะลังกาวีที่ ใช้ตำนานพระนางมะห์ซูรีมาเป็นดาราชูโรงเพื่อสู้กับภูเก็ต ของประเทศไทยก็ตาม แต่การวางระบบการท่องเที่ยวแบบมองการณ์ไกล และแยบยลของ ดร.มหาธีร์ ก็แสดงให้เห็นถึงความเป็นมืออาชีพของมาเลเซียได้เป็นอย่างดี

หรือจะเป็นไปได้ว่า…ลังกาวี จะพ้นคำสาปเจ็ดชั่วอายุคนแล้วจริงๆ

การเดินทาง

การเดินทางไปเยือนถิ่นตำนานพระนางเลือดขาวสามารถเลือกเส้นทางได้ตามความ ถนัดของแต่ละคน โดยเส้นทางที่นักท่องเที่ยวชาวไทยนิยมใช้กันคือ การเดินทางด้วยเรือเฟอร์รี่ที่ท่าเรือตำมะลัง จ.สตูล มีบริการวันละ 3 เที่ยว ค่าโดยสารต่อเที่ยวผู้ใหญ่ 270 บาท เด็ก 200 บาท ตั๋วไป-กลับ ผู้ใหญ่ 540 บาท เด็ก 400 บาท โดยตารางเดินเรือจะมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอตามความเหมาะสมในช่วงเวลานั้นๆ สอบถามก่อนการเดินทางได้ที่โทร. 0-7471-1453 หรือ 0-7472-1960

สำหรับท่าอากาศยานนานาชาติเกาะลังกาวีอยู่ ที่ปาดัง มัตซีรัต ห่างจากเมืองกัวห์ประมาณ 20 กิโลเมตร และ 8 กิโลเมตร จากหาดรีสอร์ทที่ปันไต เชอนัง มี เที่ยวบินโดยตรงจากกัวลาลัมเปอร์ไปเกาะลังกาวีซึ่งบริการโดยสายการบิน มาเลเซียและสายการบินแอร์เอเชีย สัปดาห์ละ 5 ครั้ง บินตรงกรุงเทพฯ-ลังกาวี สัปดาห์ละ 3 ครั้ง โดยสายการบินไทยแอร์เอเชีย สำรองที่นั่งที่ 0-2519-9999

สนใจ ทัวร์ต่างประเทศ เชิญได้ที่ etravelway

แคนเบอร์รา…ไม่มาไม่รู้ (Lisa)

เมือง หลวงอันเงียบสงบของออสเตรเลีย ที่อาจไม่ได้อยู่ในรายการท่องเที่ยวอันดับต้นๆ ของใครต่อใคร หากที่นี่มีหลายสิ่งหลายอย่างที่จะทำให้คุณรู้จักออสเตรเลียดีขึ้น

ถ้า กรุงเทพฯ คือประเทศไทย ลอนดอนคืออังกฤษ และปารีสคือฝรั่งเศส มันดูเหมือนว่าเรารู้จักกันดีที่สุดของประเทศนั้นๆ มักเป็นเมืองหลวงของแต่ละประเทศ แต่สำหรับออสเตรเลียแล้ว เมืองที่คนส่วนใหญ่รู้จักดีที่สุด และไปเยือนมากที่สุดคือซิดนีย์ กลับไม่ใช่เมืองหลวงของประเทศ และเมืองหลวงของออสเตรเลียอย่าง “แคนเบอร์รา” ก็เป็นเมืองที่มักถูกผู้คนละลืมนามมาเยือนออสเตรเลีย ทั้งๆ ที่เมืองหลวงแห่งนี้ก็มีอะไรดีๆ หลายอย่างให้คุณเก็บความประทับใจกลับไปไม่น้อยหน้าเมืองอื่นๆ

เพราะฉะนั้น ทริปแสนสนุกของซิซซ์เลอร์และการท่องเที่ยวออสเตรเลีย จึงได้ใส่แคนเบอร์ราเข้ามาให้เราได้ไปเยือน เพื่อที่จะได้รู้จักความเป็นออสเตรเลียมากขึ้นอีกสักหน่อย

คารวะทหารกล้า

การเดินทางจากอิลลาวาร์ร่าไปยังแคนเบอร์ราบนถนนหาทางอันแสนสะดวก ใช้เวลาร่วม 3 ชั่วโมง เรามาถึงแคนเบอร์ราในราว 4 โมงครึ่ง และพุ่งตรงไปยัง Australian War Memorial เป็นแห่งแรก

พอล เทย์เลอร์ หนุ่มใหญ่จาก Australian Capital Tourism มารอต้อนรับเราอยู่ที่นี่ พร้อมกับไกด์หนุ่มหน้าหนาน ที่พาคณะของเรา “วิ่ง” ผ่านห้องต่างๆ ของอนุสรณ์สถานแห่งนี้อย่างรวดเร็ว เพราะที่นี่กำลังจะปิดภายใน 15 นาที นี้อยู่แล้ว แต่ทุกคนก็พอจับความตามที่ไกด์หนุ่มพยายามบอกเล่าได้ว่า อนุสรณ์สถานแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่ทหารของออสเตรเลีย ที่ถูกส่งไปช่วยศึกสงครามหลายแห่งทั่วโลก โดยรวบรวมเอาไว้ทั้งข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับสงครามแต่ละแห่ง อาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ รวมไปถึงฉากจำลองชีวิตในสงคราม เพื่อให้ผู้คนได้เห็นความโหดร้ายของสงคราม ไปพร้อมกับการรำลึกถึงความเสียสละของเหล่าทหารหาญ

ถึงแม้จะได้แค่ “วิ่ง” ผ่านจุดต่างๆ ในอนุสรณ์สถาน แต่เราก็ได้เข้าร่วมพิธีปิดอนุสรณ์สถานซึ่งจัดขึ้นทุกวันตอน 5 โมงเย็น เพื่อให้เกียรติแก่ทหารผู้กล้า โดยมีการบรรเลงปี่สกอตและเครื่องดนตรีอื่นสลับกันไปในแต่ละวัน ท่ามกลางความเงียบและการส่งใจเพื่อไว้อาลัยแก่เหล่าทหารกล้า

ผจญภัยบนฟากฟ้า

ก่อนตะวันลับฟ้า เราได้เช็กอินที่โรงแรม Mantra on Northbourne ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางเมืองแคนเบอร์รา และย่ำค่ำพอลก็พาพวกเราเดินไปยังร้านอาหารสุดชิคของเมืองที่ชื่อ Cream Café and Bar

หลังจบมื้ออาหาร เราถูกส่งเข้านอนกันแต่หัวค่ำ พร้อมทั้งเฉลยถึงโปรแกรมลึกลับที่ไม่ปรากฎอยู่ในโปรแกรมท่องเที่ยวมาก่อน นั่นก็คือการนั่งบอลลูนชมเมืองแคนเบอร์รา ซึ่งแม้จะฟังดูน่าตื่นเต้น แต่ก็ต้องแลกกับการตื่นตีห้า ท่ามกลางอุณหภูมิที่ลดต่ำลงกว่า 0 องศาในตอนเช้า

แต่ที่เป็นไฮไลต์ยิ่งไปกว่าดารได้ชมเมืองแคนเบอร์ราจากที่สูงคือ การช่วยเตรียมบอลลูนก่อนขึ้นสู่ฟ้า และการช่วยเก็บบอลลูนหลังจากลงสู่พื้นแล้วต่างหาก ที่ทำให้ชาวคณะหมดแรงไปตามๆ กัน และก็ทำให้อาหารมื้อเช้าที่ Promenade Café โรงแรมไฮเทในยามสายๆ ดูจะอร่อยเป็นพิเศษ

ทัวร์รัฐสภา

เพราะแคนเบอร์ราเป็นเมืองหลวง จึงเป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการสำคัญๆ ทั้งหลาย รวมถึงรัฐสภาแห่งออสเตรเลีย ซึ่งเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมได้ และเป็นที่นัดหมายของพวกเราต่อไปในสายวันนั้น

อาคารรัฐสภาแห่งนี้เป็นแห่งใหม่ที่ถูกสร้างขึ้นมาทดแทนอาคารเก่าที่เล็กเกิน ไปในปัจจุบัน โดยภายในอาคารได้นำเอาสัญลักษณ์ต่างๆ ของออสเตรเลียมาใช้มากมาย เช่น ลวดลายโมเสคขนาดใหญ่ ที่สื่อถึงพวกอะบอริจิน ซึ่งอาศัยอยู่ที่นี่ก่อนที่ชาวยุโรปจะเข้ามาตั้งรกราก หรือเสาหินอ่อนในห้องโถงด้านหน้า ที่สื่อถึงธรรมชาติอันยิ่งใหญ่ของออสเตรเลีย เพราะฉะนั้น การเดินชมรัฐสภาที่นี่ จึงเป็นการทำให้เราเข้าใจถึงรากเหง้าของความเป็นออสเตรเลียอย่างชัดเจนขึ้น

นอกจากจะได้ชมอาคารสวยๆ แล้ว เรายังสามารถเข้าชมห้องประชุมของสภาผู้แทนฯ และวุฒิสภาได้ด้วย โดยการประชุมของทั้งสองสภานี้ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าชมได้ตลอดเวลา เพียงแต่ประชาชนชาวออสเตรเลียจะได้ชมศิลปะการต่อสู้หรือการปะทะคารมแบบเดียว กับที่เราได้เห็นในรัฐสภาบางประเทศหรือไม่นั้น ไม่มีใครยืนยัน

แปลงเป็นยักษ์ในเมืองจำลอง

หลังจากอิ่มเอมกับสาระและการชมวิวเมืองแคนเบอร์ราจากดาดฟ้าของรัฐสภากันแล้ว เราก็ไปหาอะไรน่ารักๆ ดูกันบ้างดีกว่าค่ะ

นั่นก็คือสวนเล็กๆ น่ารักๆ ที่ชื่อ Cockington Green Gardens ซึ่งเป็นสวนที่จำลองบ้านเมืองบนเกาะอังกฤษ ซึ่งเป็น “เมืองแม่” ของออสเตรเลียมาไว้ที่นี่ แต่ความพิเศษของมันก็คือ ขนาดของอาคารบ้านเรือนที่เล็กลงราวกับบ้านตุ๊กตา จนคนที่เดินผ่านไปผ่านมากลายเป็นยักษ์ใหญ่กันไปหมด

นอกจากสวนที่จำลองบ้านเมืองแบบอังกฤษมาให้ชมแล้ว ด้านในยังมีสวนนานาชาติที่จำลองอาคารสถานที่สำคัญจากทั่วโลกในขนาดกระจ้อย ร่อยเอามาไว้ในที่เดียวกัน ทำให้เราสามารถเดินทางรอบโลกได้ภายในเวลาไม่กี่นาที

ก่อนจะโบกมือลาแคนเบอร์ราหลังมื้ออาหารเที่ยงที่ Belluci’ s ดักพาเราขับรถไปชมสถานฑูตของประเทศต่างไ ที่รวมตัวอยู่ในบริเวณเดียวกัน โดนสถานฑูตแต่ละแห่งต่างก็งัดเอาสถาปัตย์และศิลปะของชาติตัวเองออกมาอวดกัน แบบพอหอมปากหอมคอ รวมถึงสถานฑูตไทยที่โดดเด่นด้วยสถาปัตยกรรมแบบไทยๆ

วันเวลาที่แคนเอบร์ราช่างแสนสั้นนัก แต่ก็อย่างว่านั้นแหละ ถ้าไม่มาเราก็ไม่รู้ว่าแคนเบอร์ราก็มีมุมอันน่าประทับใจ และมีหลายสิ่งหลายอย่างที่กระตุ้นต่อมความอยาก…ที่จะกลับมาเยือนอีกสัก ครั้ง

Fast Facts

จาก ซิดนีย์สามารถเดินทางไปแคนเบอร์ราได้โดยสายการบินภายในประเทศ ใช้เวลา 50 นาที หรือเดินทางทางรถราว 3 ชั่วโมง และทางรถไฟ NSW CountryLink ใช้เวลา 4 ชั่วโมง

การเดินทางในแคนเบอร์รามีบริการรถประจำทางที่เรียกว่า ACTION Buses ที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของแคนเบอร์รา แต่ในชั่วโมงเร่งด่วนอาจไม่สะดวกสบายนัก หรือถ้าชอบขี่จักรยาน แคนเบอร์ราเป็นเมืองที่เป็นมิตรต่อนักขี่จักรยาน ด้วยเส้นทางจักรยานรอบเมือง และบริการจักรยานให้เช่า

Australian War Memorial เปิดบริการตั้งแต่ 10.00 – 17.00 น. ส่วนรัฐสภาเปิดเวลา 09.00 – 17.00 น. ทั้งสองที่ปิดปีละครั้งในวันคริสต์มาส

Cockington Green Gardens เปิดบริการ 09.00 – 17.00 น. ปิดทุกวันคริสต์มายและบ็อกซิ่งเดย์ (หนึ่งวันหลังคริสต์มาส) ค่าเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่ 16.50  เหรียญ และเด็ก (4 - 6) 9.00 เหรียญ

บริการบอลลูนชมเมืองโดย Balloon Aloft คลิกดูรายละเอียดได้ที่ www.canberraballoons.com.au

หลังจากที่เพื่อน ๆ ได้รู้จักกูเกิลแอดเิวิร์ดกันไปแ้ล้วนะครับ หลายคนสงสัยและส่งคำถามเข้ามาถามทีมงาน www.iruay.com มากมายว่ากูเกิลแอดเวิร์ดมีโฆษณาแบบไหนบ้าง วันนี้เราขอตอบแบบขอไปทีว่า มีหลายแบบคร้าบ อิอิ มีทั้งแบบโฆษณาแบบรูปภาพ แบบวีดีโอ แบบภาพเคลื่อนไหว และอื่นๆอีกน่ะครับ แต่โฆษณาที่คุ้นตาพวกเรากันมากที่สุดและเราเห็นบนเว็บกูเกิลเวลาเราค้นหาข้อมูลอันนั้นจะเป็นรูปแบบโฆษณาที่เป็นมาตราฐาน แสตนดาร์ดสุดๆแว้ว ซึ่งเป็นโฆษณาที่เรียกว่า Text Ads

รูปแบบของโฆษณาแบบข้อความหรือ Text Ads จะเป็นลักษณะแบบที่เห็นนี่ล่ะคับ ส่วน AdWords Text Ads นั้นจะมีกฏเกณฑ์ต่าง ๆ ดังนี้นะคร้าบ

1. Headline เป็นส่วนบนสุดของโฆษณา แอดเวิร์ดบอกว่าคุณห้ามใส่เกิน 25 ตัวอักษรนะ โดยเรา(แอดเวิร์ด)จะนับรวมทั้งการเว้นวรรค ช่องว่าง หรืออะไรก็ตามถ้าครบ 25 ตัวอักษรเมื่อไหร่ ก็ห้ามใส่เพิ่มแล้วนะ (มันใส่ไม่ได้เองโดยอัตโนมัิติ ไม่้ต้องกลัวว่าคุณจะใส่เกิน อิอิ)
2. คำอธิบาย บรรทัดที่ 1 และบรรทัดที่ 2 (Description 1,2) เป็นส่วนที่เอาไว้อธิบายรายละเอียดสินค้าหรือบริการที่คุณได้ไปทำการโฆษณาไว้ โดยแอดเวิร์ดบอกว่าคุณห้ามใส่เกิน 25 ตัวอักษรนะ ซึ่งนับรวมการเว้นวรรคเหมือนเดิม
3. ชื่อเว็บไซต์ที่แสดงในโฆษณา หรือ Display URL ในส่วนนี้ตามตัวอย่างก็คือตรงสีเขียวๆน่ะครับ เป็นส่วนที่กลุ่มเป้าหมายจะเห็นว่าโฆษณานั้น โฆษณาเว็บไซต์อะไร ซึ่งแอดเวิร์ดบอกว่าคุณห้ามใส่เกิน 35 ตัวอักษรนะ และต้องมีรูปแบบที่ถูกต้องของรูปแบบ URL ทั่วๆไปด้วยนะ
4. หน้าเว็บไซต์จริงๆที่ส่งลูกค้าไปหลังจากที่เค้าคลิกโฆษณาหรือ Destination URL ในส่วนนี้จะไม่แสดงให้เห็นอยู่บนข้อความโฆษณาแต่จะเป็นส่วนที่เราใส่ไว้เพื่อบ่งบอกว่าหลังจากที่ลูกค้าคลิกโฆษณาเราแล้วจะถูกส่งไปหน้าไหนในเว็บไซต์ของเราตาม Destination URL ที่กำหนดไว้ โดยส่วนนี้กูเกิลให้ใส่ได้สูงสุดถึง 1024 ตัวอักษรนะครับ

นี่ล่ะครับ ถ้าโฆษณาแบบ text ads ก็จะมีส่วนประกอบตามนี้แหละครับ ส่วนรายละเอียดของแต่ละผู้ให้บริการก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อยแตกต่างกันไปตามแต่ละผู้ให้บริการนะครับ ถ้าเพื่อนๆต้องการทางเลือกในการทำการตลาดและทำโฆษณาผ่าน search engine ตัวอื่นๆเพิ่มเติมก็สอบถามกันมาได้นะครับ สะดวกให้ข้อมูลทุกตัวล่ะคร้าบพี่น้อง เจอกันใหม่ในงานเขียนครั้งหน้าค้าบ

เอ้าพี่น้องเอ้ย มาหาลูกค้าเพิ่มให้พี่น้องเพื่อเพิ่มรายได้แบบทันใจผ่านกูเกิลกันเถอะ อิอิ เพื่อน ๆ บางคนที่ยังไม่รู้จัก Google AdWords ก็คงจะถามแล้วเราจะไปทำการตลาดผ่านกูเกิลได้ยังไงล่ะ แต่ถ้าเพื่อน ๆ  ทีุุ่เคยได้ยินมาบ้างแล้วแต่ยังไม่รู้จักว่าคืออะไรวันนี้ก็มาทำความรู้จักไปเลยแล้วกันครับ Google AdWords คือโปรแกรมโฆษณาของ Google ที่จะช่วยให้เราำทำการโฆษณาผ่านกูเกิลได้อย่างง่ายดายและสามารถเพิ่มลูกค้าให้กับธุรกิจของพวกเราได้อย่างรวดเร็ว แถมยังนำเสนอสินค้าและบริการของเราได้ตรงกลุ่มเป้าหมายอย่างสุด ๆ ด้วยและเป็นการนำเสนอในขณะที่เค้ากำลังมีความต้องการด้วยนะ เพราะว่าถ้าเค้าไม่ต้องการเค้าคงไม่มาค้นหาข้อมูลผ่านกูเกิลหรอกครับ อิอิ

หลักการทำงานเบื้องต้นของ Google AdWords ก็คือ เมื่อมีคนมาพิมพ์คำค้นหาผ่านกูเกิลเพื่อค้นหาอะไรซักอย่าง กูเกิลก็จะนำไปประเมิณผลว่ามีโฆษณาอะไรที่เกี่ยวข้องกับคำค้นหาที่ผู้ค้นหาพิมพ์ค้นหาเข้ามาแล้วก็แสดงโฆษณาที่เกี่ยวข้องออกมา เ้ช่น เมื่อค้นหามีคนพิมพ์คำค้นหาว่า “ครีมหน้าใส” กูเกิลก็จะนำไปประเมิณผลเพื่อหาโฆษณาที่เกี่ยวข้องกับครีมหน้าใสและแสดงผลโฆษณาออกมาในฝั่งบนและ/หรือฝั่งขวาในหน้าเว็บกูเกิลที่เป็นผลการค้นหาของผู้สนับสนุนหรือคนที่ลงโฆษณาผ่านกูเกิลนั่นเองครับ

วันนี้คุณลองทำการโฆษณาผ่านกูเกิลด้วย Google AdWords แล้วหรือยังครับ ถ้ายังไม่ได้ทดลองแนะนำว่าให้สมัครใช้บริการเลยครับ แล้วคุณจะแปลกใจว่า สินค้าและบริการของคุณมีลูกค้าเพิ่มขึ้นมาได้อย่างมากมายภายในเวลารวดเร็วได้อย่างไรและที่สำคัญมันไม่ได้จำกัดโอกาสในการขยายตลาดของคุณเพียงแค่ในประเทศด้วยครับ เผอิญว่ากูเกิลเนี่ยคนเค้านิยมใช้กันทั่วโลกน่ะครับ ถ้าคุณทำหน้าเว็บไซต์เสนอข้อมูลสินค้าของคุณเป็นภาษาต่าง ๆ รองรับสำหรับแต่ละประเทศไว้เรียบร้อยแล้วล่ะก็ลุยกันเลยครับ

มีเพื่อน ๆ ไม่น้อย ยังมีความสับสนในผลการค้นหาที่กูเกิลได้แสดงออกมาบนกูเกิล เวลาที่พวกเราไปค้นหาข้อมูลผ่านกูเกิลนะครับ

ผลการค้นหาที่ปรากฏบนด้านซ้ายของหน้าเ็ว็บกูเกิลนั้นจะเป็นผลการค้นหาปกติที่เรียกกันว่า organic search result ซึ่งถ้าเพื่อน ๆ อยากให้เว็บไซต์ของเพื่อน ๆ แสดงในด้านซ้ายมือในหน้าเว็บกูเกิลเพื่อน ๆ ต้องทำการปรับแต่งด้วยกระบวนการ SEO ขึ้นมาครับ ซึ่งเพื่อน ๆ ไม่สามารถใช้เงินเพื่อซื้อตำแหน่งในผลการค้นหาที่ปรากฏบนด้านซ้ายของหน้าเ็ว็บกูเกิลได้นะครับ

ส่วนผลการค้นหาที่ปรากฏบนด้านบนและ/หรือด้านขวาของหน้าเ็ว็บกูเกิลนั้นจะเป็นการแสดงผลการค้นหาของโฆษณาที่ผู้โฆษณามาลงโฆษณาไว้กับกูเกิลโดยผ่านโปรแกรมการโฆษณาของกูเกิลที่ชื่อว่า Google AdWords นะครับ โดยปัจจัยในการนำมาคิดคำนวนในการจัดอันดับการแสดงผลว่าโฆษณาไหนจะได้แสดงก่อนแสดงหลังนั้น กูเกิลจะมองมากกว่าเรื่องของตัวเงินนะครับ ไม่ใช่ว่าใครจ่ายเยอะสุดได้ตำแหน่งสูงสุดนะครับ

จะเลือก Themes เวิดเพรสกี่คอลัมน์ดีน๊าระหว่าง 2 คอลัมน์กับ 3 คอลัมน์ อิอิ ใครเคยมีปัญหาลังเลในการเลือกใช้ Themes เวิดเพรสระหว่าง 2 คอลัมน์กับ 3 คอลัมน์ ผมเองก็เคยเป็นเช่นเดียวกันครับ แต่ปัจจุบันส่วนใหญ่จะนิยมใช้ธีมที่เป็น 3 คอลัมน์เพราะบล็อกส่วนใหญ่ในเน็ตเวิร์คของผมนั้นส่วนใหญ่ทำขึ้นมาเพื่อขายของและขายโฆษณาเป็นส่วนใหญ่จึงใช้ธีมแบบ 3 คอลัมน์น่ะครับ มันจะได้มีเนื้อที่ไว้ให้ติดแบนเนอร์ นู่น นี่ นั่น เยอะหน่อย อิอิ แต่หากคุณเขียนบล็อกเพื่อวัตถุประสงค์ที่ไม่หวังผลกำไร ไม่ได้เอามาสร้างรายได้ขายของหรือขายโฆษณาติดแบนเนอร์อะไรธีม 2 คอลัมน์นั้นดูจะเหมาะสมกว่าน่ะครับมันไม่กว้างจนเกินไปดูเล็กกะทัดรัดและอ่านง่ายดีด้วยครับ
แต่ในทางกลับกันหากคุณสร้างบล็อกเพื่อเอามาสร้างรายได้ขายของหรือขายโฆษณาติดแบนเนอร์เหมือนเว็บบล็อกส่วนใหญ่ในเน็ตเวิร์คของผมแล้วล่ะก็ ธีมแบบ 3 คอลัมน์ ก็จะเหมาะสมกับการใช้งานมากเพราะมีธีม 3 คอลัมน์มากมายที่จะสามารถรองรับ Google AdSense และโฆษณาแบบลิงค์ข้อความ (Text Link) หรือแบนเนอร์โฆษณาให้คุณได้เลือกติดตามสบายในเนื้อที่ที่เหลือว่าง ๆ ไว้ใน sidebar menu อีก 2 คอลัมน์ที่เหลือกันตามสบายเลยครับ อิอิ นี่ก็เป็นข้อแนะนำเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับเอาไว้พิจารณาว่าจะเลือกใช้ Themes เวิดเพรสกี่คอลัมน์ดีน่ะครับ ลองเก็บไว้เป็นข้อมูลในการพิจารณาได้นะครับ

ปัจจุบันบล็อกเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่เป็นที่นิยมที่สุดในโลกของอินเตอร์เน็ตเลยครับ เมื่อหลายปีที่ผ่านมานู้นการโพสต์เรื่องราวในแต่ละวันของคุณในไดอารี่ออนไลน์อาจจะถูกมองว่าไร้สาระมาก อิอิ แต่ในปัจจุบันความนิยมในกลุ่มผู้ใช้งานอินเตอร์เน็ตในการสร้างบล็อก เขียนบล็อกนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แ่ละบล็อกไม่ได้ถูกใช้เพื่อบันทึกเรื่องราวประจำวันเป็นไดอารี่ออนไลน์เพียงอย่างเดียวเหมือนแต่ก่อน แต่ปัจจุบันคนหลาย ๆ คน ได้ใช้บล็อกเพื่อใช้ไปในทางการตลาดหรือใช้สร้างรายได้กันด้วยครับ

บล็อกมันมีเสน่ห์ในตัวของมันน่ะครับ ทั้งการบอกเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ด้วยภาษาที่เป็นกันเอง และรูปแบบที่ไม่เป็นทางการมากเกินไปนัก อีกทั้งยังมีบล็อกแวร์ที่ใช้งานง่ายให้เลือกใช้ช่วยสร้างและบริหารจัดการบล็อกได้อย่างง่ายดาย ซึ่งคนที่ไม่มีความรู้ทางด้านการสร้างเว็บไซต์เลยก็สามารถสร้างเว็บบล็อกได้อย่างสวยงามอลังการ ถ้าพร้อมที่จะเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ นะครับ อย่างเว็บไซต์นี้ก็ใช้บล็อกแวร์ที่ชื่อว่า WordPress ในการทำสร้างขึ้นมานะครับ หน้าตาเว็บไซต์สวยงามพอถูไถไปได้ใช่มั้ยล่ะ อิอิ เอาล่ะครับเมื่อเว็บบล็อกมันไม่ได้ยากอะไรเลยที่จะทำขึ้นมา ดังนั้นเรามาเิริ่มสร้างเว็บบล็อกกันเถอะครับท่านผู้อ่านทั้งหลาย